Ο ένας (σελέμπριτι) μας λέει ότι επιτέλους ανακαλύπτει τον εαυτό του, η άλλη ότι έχει χρόνο για τα παιδιά της που η πολυάσχολη ζωή της δεν της επέτρεπε -τα είχε προφανώς παραπεταμένα στις νταντάδες-, έτερη μας δείχνει τι καλά που μαγειρεύει, και εκείνη που τους ξεπέρασε όλους μας ενημέρωσε ότι βρήκε επιτέλους χρόνο και κοίταξε την γκαρνταρόμπα της όπου ανακάλυψε ρούχα με τα καρτελάκια τους.

Και εκείνοι, πάντα της ίδιας συνομοταξίας, που έχουν κολλήσει τον ιό μας ενημερώνουν για το πώς περνούν την ημέρα τους προκαλώντας στους στοιχειωδώς νοήμονες αναγνώστες πλήξη αντίστοιχη με την δική τους, αφού βεβαίως δεν έχουν να πουν τίποτε.

Όλοι αυτοί, εθισμένοι στην δημοσιότητα και στην προβολή της ασημαντότητάς τους προσπαθούν να πείσουν άπαντες ότι η κλεισούρα της επιδημίας έχει και τα καλά της.

Αλλά όταν ο Στέλιος Ράμφος ανακαλύπτει ότι ο κατ’ οίκον εγκλεισμός είναι ευλογία -σε μία συνέντευξη συνονθύλευμα από ανοησίες και κοινοτοπίες-, γιατί ο κάθε σελέμπριτι να μην επαναλαμβάνει τις ίδιες μπαρούφες. Αγγίζουμε την προφητεία, πριν από 40 χρόνια του Κούντερα, ότι όσο τα ΜΜΕ θα αγκαλιάζουν και θα διεισδύουν στην ζωή μας η βλακεία θα γίνεται η καθημερινή αισθητική και ηθική μας.

Μένουμε σπίτι γιατί πρέπει να μείνουμε σπίτι, γιατί είναι αναγκαίο στις συνθήκες της επιδημίας, και το κάνουμε ως συνειδητοί πολίτες δίχως την ανάγκη της απόλυτης απαγόρευσης που επιβάλλει το κράτος και όχι από τον φόβο των προστίμων και των ελέγχων. Γιατί το αποδυναμωμένο σύστημα υγείας δεν διαθέτει τεστ για τον κορωνοϊό και γιατί η δημόσια πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια φροντίδα δεν μπορεί να σηκώσει τον αριθμό των κρουσμάτων και θα καταρρεύσει, με αποτέλεσμα συνάνθρωποί μας να χάσουν την ζωή τους. Εν ολίγοις σηκώνουμε ατομικά δυσανάλογο βάρος, γιατί υπό την καθοδήγηση της πολιτικής τάξης το κράτος δεν μπορεί να αναλάβει το βάρος και την ευθύνη που του αναλογεί. Γιατί οι ίδιοι πολιτικοί φρόντιζαν μέχρι τώρα να προωθούν τα ιδιωτικά συμφέροντα που λυμαίνονται το αγαθό της υγείας -με το αζημίωτο.

Και θα συνεχίσουμε να τηρούμε τις οδηγίες των ειδικών ως υπεύθυνοι πολίτες, αφού οι πολιτικοί μας αποσύρθηκαν από τον δημόσιο διάλογο, δείχνοντας ότι δεν διαθέτουν στοιχειώδη αυτοσεβασμό και αίσθηση κοινωνικής αποστολής. Αλλά από εκεί μέχρι να υμνούμε την πολιτική τάξη που απέλυε γιατρούς και έκλεινε νοσοκομεία και μας ανάγκασε σε κατ οίκον εγκλεισμό καταργώντας το μισό Σύνταγμα, υπάρχει τεράστια απόσταση, που μόνο οι περισπούδαστες κοινοτοπίες του κ. Ράμφου μπορούν να καλύψουν.

Ο εγκλεισμός συνειδητός ή αναγκαστικός είναι κατάρα, στερεί τις βασικές αξίες και ανάγκες της ζωής την κοινωνικότητα και την ελευθερία. Και δεν χρειάζεται να είναι κανείς φιλόσοφος για να το αντιληφθεί φθάνει να διαθέτει την στοιχειώδη ευφυΐα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.